#ایران # ادبیات # شعر # پاییز 

ادبیات و شعر

 آوای پاییز

مرغ جهان پریده ـ یادم گرفته پرواز ـدر مهرگان چه رازی‌ست ـ ز این جنبش غزل‌ساز؟

این باغ پیرهن‌زرد  از کیست یادگاری؟
دیدار برگ و باد است  در دامن صحاری

بید خموش با سرو  دیدار خاطرانگیز
مهتاب می‌چکد باز  از شاخه‌های پاییز

زیر پر کبوتر             رود است رام و آرام
سایه‌نشین ابر است این دشت لاله اندام

چشمان ابر، خیس است در زیر پلک پاییز
کو شعر «باز باران» ؟  خاتون قصه برخیز!

خوابم نمی‌برد، بس  چشمم نشسته بر در
پوشیده باغ ایران      خون‌جامه، پای تا سر

مرضیه و بنان باز  افکنده شور «دشتی»
ـ سرو سهی‌قدان  شورافکنان مستی ـ

گلبانگ مهر ریزد        با نغمه‌های گلگون
از پنجه‌های پرویز (1) در پرده‌ی «همایون»

مرغ جهان پریده ـ یادم گرفته پرواز ـ
در مهرگان چه رازی‌ست ـ ز این جنبش غزل‌ساز؟ ـ

«دل می‌رود ز دستم» (2) از هر طرف که رفتم
یادی رسید یادم              یاری گرفت دستم...

                                                                                  س.ع.نسیم